Name: Pałac Strzeszów - historia i ciekawostki
Address: Mienicka 6B, Strzeszów, Dolnyśląsk, 55-114 Strzeszów, Poland
Telephone: 605449601

Opis

W niewielkiej wsi Strzeszów, niespełna dziesięć kilometrów na północ od Wrocławia, stoi pałac, który widział już prawie pół tysiąclecia śląskiej historii. Z dala od głównych dróg, schowany wśród drzew parku, nie narzuca się przybyszom – ale kiedy podejdzie się bliżej, jego bryła zdradza, że ma do opowiedzenia znacznie więcej, niż można by się spodziewać po skromnym wiejskim założeniu.

Od książąt piastowskich po ród Rehdigerów

Początki majątku giną w mrokach średniowiecza, ale jego prawdziwy rozkwit nadszedł w renesansie, za sprawą zamożnego wrocławskiego patrycjusza, Nicolausa II von Rehdigera. Rodzina ta związała się ze Strzeszowem na kolejne niemal czterysta lat, dzierżąc m.in. zaszczytny urząd starosty generalnego księstwa wrocławskiego. Sam pałac rósł i zmieniał się razem z kolejnymi pokoleniami właścicieli:

1204 r. – Własność książęca
Pierwsza wzmianka o wsi jako własności książąt wrocławskich. Przez kolejne wieki majątek krąży w rodzinnych układach piastowskich książąt.

1559–1567 r. – Renesansowy początek
Nicolaus II von Rehdiger przejmuje dobra (najpierw w zastaw, potem na pełną własność). Powstaje pierwszy renesansowy dwór, którego fragmenty wciąż kryją się w najstarszym skrzydle pałacu.

Ok. 1640 r. – Wczesny barok
Nicolaus III dobudowuje skrzydło północne, nadając budowli wczesnobarokowy charakter.

1760 r. – Wojenna zawierucha i odbudowa
Podczas trzeciej wojny śląskiej wojska rosyjskie niszczą boczne skrzydło. Odbudowa w latach 60. XVIII wieku przywraca mu, tym razem barokową, formę.

Koniec XIX w. – Neobarokowa metamorfoza
Albrecht von Rehdiger dobudowuje wieżę, ujednolica elewacje i przykrywa pałac łamanym dachem. W tej postaci budynek dotrwał do naszych dni.

1945 r. – Koniec epoki
Podczas oblężenia Wrocławia pałac zostaje zamieniony na lazaret Armii Czerwonej. Później trafia w ręce polskiej administracji, a w 1949 r. staje się siedzibą PGR-u.

Wędrując dziś po pałacu, wciąż można natknąć się na ślady dawnej świetności, które szepczą o epoce tętniącego tu życia towarzyskiego. Zwróć uwagę na te detale:

Potężne sklepienia: w piwnicach najstarszego skrzydła zachowały się sklepienia kolebkowe, krzyżowe i wielopolowe wsparte na masywnym słupie. Na parterze znajdziemy komnaty z lunetami, a w przyziemiu wieży – spłaszczoną kopułę.
Zabytkowe kominki: w korytarzu skrzydła „A” ukryta jest prawdziwa perełka – kominek ze sztucznego marmuru w profilowanej ramie. W głównym hallu stoi skromniejszy, zamknięty łukiem kominek, który subtelnie występuje przed lico ściany.
Ślady reprezentacyjne: okazała dębowa klatka schodowa wciąż prowadzi na piętro, kręcone metalowe schody pamiętają dawne czasy, a nieliczne relikty sztukaterii na stropach przypominają o dawnych salonach.

Dziś pałac stoi cichy, nieco zapomniany, kryjąc w swoich murach warstwy historii. Wystarczy jednak przekroczyć jego próg, by poczuć obecność dawnych mieszkańców i dotknąć kawałka śląskiej przeszłości, która na szczęście wciąż jeszcze ma swoją materialną formę.