Name: Pałac w Brzezince (pod Oleśnicą)
Address: Brzezinka, 13, Brzezinka, Dolnyśląsk, 56-400, Poland

Profil

Historia pałacu w Brzezince

Późnobarokowy pałac w Brzezince był wznoszony etapami od 1725 roku dla hrabiego Karola Krystiana von Kospotha i jego brata, najprawdopodobniej według projektu wrocławskiego architekta Johanna Blasiusa Peintnera. Rezydencja niemal nieprzerwanie pozostawała w rękach rodu von Kospoth do 1945 roku.

Pałac w typie entre cour et jardin wznoszono do ok. 1740 r. według projektu wrocławskiego architekta Johanna Blasiusa Peintnera. Była to okazała, dwukondygnacyjna, dwutraktowa budowla na rzucie prostokąta, nakryta dachem mansardowym z charakterystyczną kopułą z latarnią nad wielką salą balową. Jej elewacje zdobiły ryzality z pilastrami i portale: fasadowy z kolumnami i atlantami oraz ogrodowy z kartuszami herbowymi rodów von Maltzan, von Erbach i von Kospoth. Wnętrza o amfiladowym układzie kryły sufity z fasetami i bogatą, późnobarokowo-regencyjną dekorację sztukatorską, autorstwa m.in. włoskich sztukatorów Taroni i Brentaniego.

Pałac otaczał francuski ogród ozdobiony licznymi rzeźbami, z których osiemnaście po 1950 roku przewieziono do pałacu w Wilanowie. Całe założenie było dziełem zespołu artystów, w tym wrocławskiego rzeźbiarza Jana Albrechta Siegitza i malarza Jana Franciszka de Backera.

Dzisiejszy obraz pałacu to trwała ruina. Pomimo licznych remontów, do naszych czasów przetrwały jedynie mury obwodowe, część dachu oraz pojedyncze elementy wystroju, takie jak portale i kominki. Obiekt stoi pomiędzy zniszczonym dziedzińcem honorowym a pozostałościami ogrodu.

Obiekt jest częścią szerszego zespołu pałacowo-folwarcznego, w którego skład wchodzą także: park, dom zarządcy (przebudowany) oraz dawny dom inspektora, pełniący obecnie funkcję spichlerza.

**Kalendarium dziejów pałacu w Brzezince**
Data	Wydarzenie / Faza	Opis / Kontekst
1725	Początek budowy	Rozpoczęcie wznoszenia pałacu dla hrabiego Karola Krystiana von Kospotha i jego brata, według projektu wrocławskiego architekta Johanna Blasiusa Peintnera.
ok. 1725 – 1740	Główna faza budowy	Pałac w typie entre cour et jardin był wznoszony do około 1740 roku. Powstała wtedy okazała, dwukondygnacyjna rezydencja z ogrodem francuskim, rzeźbami i bogatym wystrojem wnętrz.
1725 – 1945	Własność rodu von Kospoth	Pałac niemal nieprzerwanie pozostawał w rękach rodu fundatorów przez około 220 lat.
po 1950	Rozproszenie wyposażenia	Osiemnaście rzeźb z ogrodu pałacowego zostało przewiezionych do pałacu w Wilanowie.
Stan obecny	Trwała ruina	Do czasów współczesnych przetrwały jedynie mury obwodowe, część dachu oraz pojedyncze elementy wystroju (portale, kominki). Obiekt stanowi część szerszego zespołu pałacowo-folwarcznego.